É
o gas incoloro e inodoro
e
isto fai que sexa extremadamente perigosos xa que as persoas expostas
o inhalan sen percibilo producíndolles
a morte. En ambientes interiores soe estar acompañado doutros
produtos de combustión con olores característicos.
Fontes
principais
O monóxido
de carbono prodúcese cando os combustibles que conteñen carbono
(gas butano, propano, gasolina, madeira, etc.) se queiman en
condicións onde o osíxeno é limitado, e dicir, prodúcese unha
combustión incompleta. As principais fontes de emisión de CO son os
procesos de combustión en sectores non industriais, seguido polas
actividades do sector agropecuario e polos procesos industriais sen
combustión.
Referencia
lexislativa e acordos internacionais
O
valor límite do CO para a protección da saúde recollido na Directiva
2008/50/CE e no Real
Decreto 34/2023,
do 24 de xaneiro, relativa á mellora
da calidade do aire é 10 mg/m3.
Calidade
do aire interior
O
CO está presente no aire interior por emisións dunha serie de
fontes de combustión e a infiltración de aire do exterior. As
fontes principais no interior son o uso de fontes de combustión mal
ou parcialmente ventiladas, como poden ser cociñas e fornos de gas,
electrodomésticos de gas, calefactores de gas ou queroseno, estufas
de carbón
ou madeira e combustión de tabaco así como a infiltración de aire
procedente do exterior (os fumes de vehículos, camións ou autobuses
de garaxes anexos, estradas próximas ou áreas de aparcamento poden
ser unha fonte importante.
A
exposición en interiores mal ventilados pode exceder os 110 mg/m3
(110 ppm), conducindo así a niveis de carboxihemoglobina do 10% ou
mais con exposición continua. Os valores normais nunha persoa non
fumadora está entre 0,3% e 0,7% e nun fumador a media é de 4%.
Efectos
na saúde
O
CO é un asfixiante químico que se une á hemoglobina do sangue e
polo cal presenta unha afinidade case 250 veces superior co osíxeno,
formando carboxihemoglobina (COHb), e diminuíndo a capacidade de
aporte de osíxeno aos tecidos. O principal efecto do CO é un
resultado do deterioro que se produce na capacidade da hemoglobina de
unirse ao osíxeno, o que pode causar dores de cabeza, náuseas,
mareos, cianoses, efectos cardiovasculares, incapacidade para
respirar, fatiga e a altas concentracións, pode chegar a causar
danos no sistema nervioso central e a morte.
A
severidade do envelenamento por CO depende da súa concentración,
duración da exposición e o estado xeral de saúde subxacente do
individuo exposto. Dado que as concentracións de carboxihemoglobina en
sangue son acumulativas co tempo, as exposicións prolongadas a
baixas concentracións, poden provocar efectos sobre a saúde:
redución da tolerancia ao exercicio e o incremento dos síntomas de
enfermidade isquémica, dos danos cardíacos e da morbilidade
cardiovascular.